ΠΑΤΡΑ: Το Σάββατο η 4η συνάντηση πεζογράφων

Η 4η συνάντηση πεζογράφων πραγματοποιείται το Σάββατο στην Πάτρα και συγκεκριμένα στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων». Το πρωί του Σαββάτου (11.30 - 14.00) θα αναπτυχθεί το θέμα «Πολιτική και Μυθιστόρημα» με συμμετέχοντες τους Μάκη Καραγιάννη, Νίκο Παναγιωτόπουλο, Βασίλη Λαδά και Ιωάννα Μπουραζοπούλου. Συντονίζει ο κριτικός λογοτεχνίας Βαγγέλης Χατζηβασιλείου. Το απόγευμα (6-8) είναι προγραμματισμένη η τιμητική εκδήλωση για τον Βασίλη Βασιλικό με ομιλητές τους Θανάση Αγάθο - Λέκτορα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του πανεπιστημίου Αθηνών και τον φιλόλογο Αριστοτέλη Σαϊνη.

«ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΤΡΥΓΟΝΙ»

Δείτε σήμερα Δευτέρα 28.11.2011, 22.00:  "O Δυτικός Παπαδιαμάντης"  Eπεισόδιο 33

Σειρά εκπομπών εσωτερικής παραγωγής της ΕΡΤ για τα εκατό χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου έλληνα πεζογράφου Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (3.1.1911 – 3.1.2011).
«Μάννα μου, εγώ ΄μαι τ΄ άμοιρο, το σκοτεινό τρυγόνι ,όπου το δέρνει ο άνεμος, βροχή που το πληγώνει», είναι οι δύο πρώτοι στίχοι από το νεανικό ποίημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Προς την Μητέρα μου», γραμμένο πίσω από ένα γράμμα του, το 1874. Η τέταρτη στροφή του ίδιου ποιήματος βρίσκεται και στο μυθιστόρημά του «Η Φόνισσα».

Τα τελευταία χρόνια, η επικρατούσα άποψη για το συγγραφικό έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, είναι ότι πρόκειται για έναν ηθογράφο συγγραφέα. Στο παρόν επεισόδιο, οι συγγραφείς Μάκης Καραγιάννης και Τάκης Θεοδωρόπουλος, αναφέρονται στον «δυτικό» Παπαδιαμάντη. Στη δημιουργική του συνάντηση με τα ευρωπαϊκά λογοτεχνικά ρεύματα, μέσω των μεταφράσεών του και τη σχέση του με αυτά. 

Αποδίδονται αποσπάσματα από τα διηγήματα «η Φόνισσα» και «η Μαυρομαντιλού».

Σκηνοθεσία: Μένος Δελιοτζάκης
Έρευνα: Γιάννης Μπασκόζος
Παραγωγή: Τμήμα Δραματοποιημένων Προγραμμάτων ΕΡΤ

ΕΚΕΒΙ: Ένα βήμα μπρος δυο βήματα πίσω

Μέσα στο προεκλογικό κλίμα των ημερών πέρασε μάλλον απαρατήρητος ο διορισμός νέου ΔΣ στο ΕΚΕΒΙ. Το πρώτο το οποίο ξενίζει είναι η χρονική συγκυρία στην οποία έγινε, γεγονός που οδήγησε και τον εκδότη Σάμη Γαβριηλίδη να μην αποδεχτεί τη συμμετοχή του σ’ αυτό. Το δεύτερο είναι ο ορισμός ως προέδρου ενός προσώπου άσχετου με τον χώρο του βιβλίου, αντίθετα με την παράδοση που επικρατούσε. Το πιο σημαντικό και μελαγχολικό όμως, πέρα από τις αλλαγές των προσώπων, είναι η «συνεχιζόμενη αδιαφορία της (πολιτείας) απέναντι στο Κέντρο και στον σκοπό του» και η απαξίωσή του, όπως κατήγγειλε ο απερχόμενος πρόεδρος Πέτρος Μάρκαρης, η οποία καθιστούσε την παρουσία του περιττή.

Δυο πράγματα όμως από το ΕΚΕΒΙ με εξέπληξαν ευχάριστα. Όπως μπορεί να διαπιστώσει εύκολα ο καθένας, η βάση της βιβλιονετ εκτός από τα βιβλιογραφικά δεδομένα συμπληρώνεται πια, για κάθε βιβλίο που κυκλοφορεί, από όλη την έντυπη και ηλεκτρονική κριτικογραφία η οποία δημοσιεύεται στις εφημερίδες και τα περιοδικά. Έτσι, μπορεί ο χρήστης να αποκτήσει μια σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα για τα βιβλία. Η κριτικογραφία, όπως έδειξε ο Αλέξανδρος Αργυρίου με την «Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και την πρόσληψής της» είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την κατανόηση και τη σπουδή της και η άμεση πρόσβασή της κριτικής μέσω της βιβλιονέτ διευκολύνει κάθε ερευνητή.

Η ρητορική της βιογραφίας

ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ

Η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ
Σας προσκαλεί στην ομιλία του
ΜΑΚΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ
πεζογράφου και κριτικού
με θέμα:

"Η ρητορική της βιογραφίας
Οι περιπτώσεις των Τζιρόλαμο Καρντάνο και Εβαρίστ Γκαλουά"

την Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου, στις 8:00 μμ
στο Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης
(Πλατεία Ιπποδρομίου, 546 21 Θεσσαλονίκη, τηλ. 23 10 264668)

Η βιογραφία ως λογοτεχνικό είδος, από τους «Παράλληλους Βίους» του Πλούταρχου και τα Συναξάρια έως τη Βικτωριανή Αγγλία, έχει μια μεγάλη παράδοση. Η συναρπαστική ζωή του τυχοδιώκτη, μαθηματικού και αστρολόγου Τζιρόλαμο Καρντάνο μας εισάγει στο ιστορικό πλαίσιο για την επίλυση των εξισώσεων 3^ου και 4^ου βαθμού, τα πρώτα μεγάλα προβλήματα που κατόρθωσαν να λύσουν ευρωπαίοι επιστήμονες από την εποχή των αρχαίων ελλήνων.

Ο τραγικός βίος του Εβαρίστ Γκαλουά, ο οποίος θεμελίωσε τη μοντέρνα Άλγεβρα, αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στην ιστορία των επιστήμης ή τον «θρίαμβο της μνημειώδους βλακείας επάνω στην αδάμαστη μεγαλοφυΐα», όπως έγραψε ο Ε. Τ. Μπελ. Οι διαφωνίες των βιογράφων για το θάνατό του αποτελούν ένα σημαντικό παράδειγμα για τη μελέτη των αφηγηματικών τρόπων τους οποίους μετέρχονται, αλλά και αφορμή για μια ενδιαφέρουσα περιπλάνηση πάνω στις αλήθειες και τις πλάνες των βιογραφιών.

Virginia Woolf: The Art of Biography

πληροφορίες www.thalesandfriends.org ή Κατερίνα Καλφοπούλου 6948309722, 2310216903

kalfokat@gmail.com

Κώστας Ντιός: Ο ζωγράφος και λογοτέχνης

Μεροληπτική κατάθεση

Ο Κώστας Ντιός γεννήθηκε στη Κοζάνη το 1959. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι το 1978. Δούλεψε αρχικά στο εργαστήρι του γλύπτη César. Συνέχισε στο εργαστήρι του Olivier Debré. Aποφοίτησε απ' τη Σχολή το 1983. Ζει στην Κοζάνη από το 1991 και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση.

Οι σπουδές, η ατμόσφαιρα του Παρισιού αλλά και οι παρέες με συγγραφείς όπως ο Ντανίλο Κις συνέβαλαν ώστε η ζωγραφική του Κώστα Ντιό να εγγράφει στον καμβά τη μνήμη και την ιστορία της τέχνης συνομιλώντας με τους μεγάλους δασκάλους, όπως Magrit, o Rembrandt, o Van Gogh και ο Hieronymus Bosch.

“Τοπία, γράφει η κριτικός Θάλεια Στεφανίδου, που νοσταλγούν ασέληνες νύχτες, άτακτα, ατημέλητα εσωτερικά εργαστηρίων, ψάρια θηράματα, τρίο γυναικών και ντουέτα ανδρών σπαράγματα της διάρρηξης ενός θερμού κόκκινου…Το αποτέλεσμα είναι καθηλωτικό. Πνευματικότητα και λυρισμός, ρυθμός και κίνηση θέρμη και πάθος.»

Σήμερα συνεχίζει τις δονικιχωτικές του περιπλανήσεις μακριά από τον θόρυβο του κέντρου όπου βρίσκονται τα χρηματιστήρια των εικαστικών αξιών. Αισθάνομαι ότι του κλέβω πολύτιμο χρόνο όταν φιλοσοφούμε μετ’ ευτελείας ποτίζοντας τις οινοπνευματικές συζητήσεις μας με ατέλειωτα ποτήρια μπύρας. Γι’ αυτό και η ενοχική αυτή μεροληπτική κατάθεση.

Κώστας Ντιος: Αυτοβιογραφικό σημείωμα

….Το 1978 ήμουνα στην Ecole des Beaux-Art Παρισιού, στο εργαστήρι του γλύπτη Cezar. Συνέχισα στο εργαστήρι ζωγραφικής του Ol Debre. Τον Ιούνιο του 1984 άφησα με βαριά καρδιά την ερωτική πόλη του φωτός. Πίσω απ’ τα τζάμια του τραίνου, κάπου στην Ιταλία, οι παπαρούνες χόρευαν χαρούμενες στα χωράφια.

Κατά καιρούς, ανασύροντας από διάφορες γωνιές του εργαστηρίου μου ζωγραφιές προηγούμενων χρόνων, που επέζησαν κακήν –κακώς, είδα πως όλες μαζί συνέθεταν ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Λέω μυθιστόρημα γιατί δεν ξέρω αν εγώ «μιλούσα» μ’ αυτές τις ζωγραφιές ή εκείνες με τη μυθοπλαστική τους επιμονή έχτιζαν το παραμύθι, μέσα στο οποίο βολεύομαι εδώ και πολλά χρόνια. Παραπαίοντας στις ετερόκλητες επί το πλείστον διαθέσεις των επαρχιών, στις οποίες καλώς ή κακώς ιδιωτεύω, ένοιωθα σαν αιρετικός όταν ζωγράφιζα κι έκρυβα το αποτέλεσμα της δουλειάς μου, ενώ βούλιαζα (δεν είναι δύσκολο να συμβεί σε κάποιον εδώ στα βόρεια προάστια της Ελλάδας) σε βιοτικές χασομέρειες κι ανόητα πάρεργα- διετέλεσα διακοσμητής ταβανιών, τοιχογράφος, περιστασιακός αγιογράφος, ενώ για λίγο άσκησα το έντιμο επάγγελμα του ελαιοχρωματιστή- βλέποντας παλιά μου ευρήματα γεμάτα νεανική δύναμη κι ορίζοντες αγαπημένους να απομακρύνονται αμετάκλητα.

Θέτοντας την ειλικρίνεια μου ενώπιον των ευθυνών της και υπό την οξυδερκή κρίση των ιχνηλατών ελαφρών αφηγημάτων, θα πω ότι το 1989, με τις ευλογίες του αειθαλούς φίλου Κώστα Λαχά και τη ηθική συμπαράσταση των Δ. Φράγκου και Τέτας Μακρή, επιβιβάστηκα με ό,τι νόμιζα δικό μου σε μια παλιά μηχανή με καλάθι, αρχίζοντας ένα απρόβλεπτο ταξίδι. Χρειαζόμουνα ένα όχημα που θα με οδηγούσε σε πράγματα που, ενώ με συγκινούσαν, είχα ξεχάσει και χάσει. Ο ξεχασμένος μου εαυτός, προσωποποιημένος στην παρουσία στο καλάθι της μηχανής, του παλιού απ’ το δημοτικό συμμαθητή μου Κώστα Καρύδα (είναι περίεργα τα οχήματα και τα πρόσωπα που επιλέγει η βιωματική μας μνήμη), λειτούργησε σα μίτος που θα μ’ έβγαζε απ’ αυτό το ανύπαρκτο παρόν.

Στα θολά ηλιοβασιλέματα του ταξιδιού, στους παγωμένους χειμώνες της βόρειας Ελλάδας και στην απατηλή βεβαιότητα των καλοκαιριών που ακολουθήσανε, την τέχνη που θεωρούσα κτήμα μου και γλωσσικό ιδίωμα σπάνια τη συνάντησα με το πρόσωπο που φανταζόμουνα. Ζωγράφιζα αγγίζοντας ελάχιστα τα όνειρά μου, των οποίων συνεχίζω να είμαι όμηρος, ενώ στα ελάχιστα ραντεβού με το θαύμα της δημιουργίας ευχόμουνα να μη βρεθώ ανυποψίαστο θύμα της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Το 1997, κοιτάζοντας για λίγο πίσω στην εποχή της εφηβείας μου (συνήθεια όσων έχουν προσπεράσει με ολοένα αυξανόμενη ταχύτητα τα σαράντα), μου προέκυψε η επιθυμία να ζωγραφίσω ανθρώπους και τοπία, που σε ανύποπτο χρόνο είχα φωτογραφίσει χωρίς συγκεκριμένο λόγο, καθώς και η επιθυμία να διασκευάσω πρωτόλειες ζωγραφιές μου, της εποχής του «πρώτου έρωτα» για τη ζωγραφική, αδιαφορώντας όλο και περισσότερο για την εικαστική υπόσταση των προτάσεών μου. Σε πολλές από τις εικόνες που προέκυψαν η συμμετοχή μου ήταν αυτή του φιλότεχνου σχολιαστή, ενώ αυτή η μεταμοντέρνα κατάσταση με οδήγησε στην υστερόβουλη όσο κι εγωκεντρική σκέψη ότι οι καλοί φιλότεχνοι είναι ένα κόσμημα εξ ίσου πολύτιμο με τους , εν γένει, πολύτιμους ζωγράφους.

info: Κώστας Ντιός, http://www.ntios.gr/

Εικόνες από μια συνάντηση - Πάτρα

Στο τριήμερο 10-12 Οκτωβρίου διοργανώθηκε στην Πάτρα η πρώτη συνάντηση πεζογράφων από το περιοδικό Διαβάζω, το ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό http://www.diapolitismos.gr/ και τον πολύ φιλόξενο Σύνδεσμο Φιλολόγων Πατρών.

Ήταν μια ωραία εκδήλωση η οποία κάλυψε μια ανάγκη. Πιστεύω ότι παρά το γεγονός ότι έχουμε πλημμυρίσει από ένθετα, κριτικές και παρουσιάσεις υπάρχει ένα έλλειμμα θεωρητικού και πρακτικού στοχασμού, μία απουσία διαλόγου γύρω από τις θεματικές αναζητήσεις, τις αισθητικές ή ιδεολογικές τάσεις της ελληνικής πεζογραφίας. Οι πεζογράφοι και οι κριτικοί δεν συνομιλούν μεταξύ τους. Στο τριήμερο αυτό λοιπόν, οι συγγραφείς μίλησαν για τη δουλειά τους, άκουσαν τους υπόλοιπους, συζήτησαν για τα προβλήματα της λογοτεχνίας και την τέχνη της γραφής.

Νομίζω ότι είναι ανάγκη από την επόμενη χρονιά η συνάντηση να εμπλουτιστεί με θεματικές συζητήσεις και η φυσική κατάληξη του τριημέρου θα πρέπει να είναι ένα στρογγυλό τραπέζι στο οποίο θα επιχειρείται η ανίχνευση του σημερινού προσώπου της ελληνικής πεζογραφίας και μια πρώτη αποτίμηση της τρέχουσας εκδοτικής παραγωγής.

Μεγάλη στιγμή της συνάντησης, ασφαλώς, η τιμητική εκδήλωση για τη Μάρω Δούκα. Ήταν μια βραδιά πολύ ανθρώπινη και φορτισμένη.

Δεν μπορώ να μην επισημάνω δυο πράγματα που μου έκαναν εντύπωση. Με πόση γενναιοδωρία η Ρέα Γαλανάκη μίλησε για το πρόσωπο της Μάρως Δούκα και την προσφορά της στην ελληνική πεζογραφία. Και, βέβαια, με πόση σεμνότητα και εγκαρδιότητα αντιμετώπισε τους πάντες η Μάρω Δούκα.

Ίσως είναι ένα ήθος της παλαιότερης γενιάς το οποίο αρχίζει να σπανίζει στις μέρες μας.

Πρώτη Συνάντηση Πεζογράφων στην Πάτρα

Ο Καθρέφτης και το Πρίσμα θα παρουσιαστεί στην Πρώτη Συνάντηση Πεζογράφων στην Πάτρα 10-12 Οκτωβρίου την οποία διοργανώνουν ο Σύνδεσμος Φιλολόγων Πατρών, το περιοδικό Διαβάζω και το Ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό www.Diapolitismos.gr με στόχο για τρεις ολόκληρες μέρες, η Πάτρα να αποτελέσει το επίκεντρο της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας.

Πρόγραμμα
1ης συνάντησης πεζογράφων

Πάτρα 10-12 Οκτωβρίου 2008
Ξενοδοχείο Βυζαντινό
(Ρήγα Φεραίου 106, Πλατεία Γεωργίου Α)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ

1η Συνεδρία
Πρόεδρος: Κώστας Λογαράς

18.00-18.30: Προσφωνήσεις –Χαιρετισμοί

18.30-19.00
• Βαγγέλης Αυδίκος, Η κίτρινη ομπρέλα, εκδόσεις Μεταίχμιο (παρουσιάζει ο Γιάννης Η. Παππάς)

19.00-19.15
• Συλλογικό, Είμαστε όλοι μετανάστες, εκδόσεις Πατάκη (παρουσιάζει ο Βασίλης Λαδάς)

19.15- 19.45 Συζήτηση

19.45- 20.00 Διάλειμμα

2η Συνεδρία
Πρόεδρος: Γιάννης Η.Παππάς

20.00 - 20.30
• Γιώργος Παναγιωτίδης, Ερώτων και αοράτων, εκδόσεις Γαβριηλίδης (παρουσιάζει ο Βασίλης Λαδάς)

20.30- 21.00
• Νένη Ευθυμιάδη, Ο γιος του Μπίλυ Μπλου, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα (παρουσιάζει η Βίβιαν Φαρμάκη)

21.00- 21.30 Συζήτηση –Λήξη

ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΡΩΙ
3η Συνεδρία
Πρόεδρος Βίβιαν Φαρμάκη

10.30-11.00
• Φώτης Θαλασσινός, Λούπα, εκδόσεις Καστανιώτη (παρουσιάζει ο Κώστας Ακρίβος)

11.00-11.30
• Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Χάρτες: Εβδομήντα ιστορίες, εκδόσεις Πατάκη
(παρουσιάζει ο Κώστας Ακρίβος)
11.30- 12.00 Συζήτηση
12.00 -12.15 Διάλειμμα

4η Συνεδρία
Πρόεδρος: Βασίλης Λαδάς

12.15.12.45
• Δημήτρης Σωτάκης, Ο άνθρωπος καλαμπόκι, εκδόσεις Κέδρος (παρουσιάζει ο Αλέξης Ζήρας)

12.45-13.15
• Κώστας Κατσουλάρης Μικρός δακτύλιος Νέες αθηναϊκές ιστορίες, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα (παρουσιάζει ο Κώστας Μπουλμπασάκος)

13.15-13.45 Συζήτηση

ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
5η Συνεδρία
Πρόεδρος:Αλέξης Ζήρας

18.00-18.30
• Δημήτρης Στεφανάκης, Μέρες Αλεξάνδρειας, εκδόσεις Πατάκη (παρουσιάζει ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος)

18.30-19.00
• Τάκης Θεοδωρόπουλος, Το αριστερό χέρι της Αφροδίτης, εκδόσεις Ωκεανίδα (παρουσιάζει ο Γιάννης Μπασκόζος)

19.00-19.30
• Ανδρέας Μήτσου, Ο κύριος Επισκοπάκης: η εξομολόγηση ενός δειλού, εκδόσεις Καστανιώτη (παρουσιάζει ο Κώστας Λογαράς)

19.30- 20.00 Συζήτηση
20-00-20.20 Διάλειμμα
6η Συνεδρία
Πρόεδρος:Γιάννης Μπασκόζος

20.20-21.20 Κεντρική εκδήλωση
Αφιέρωμα στην Μάρω Δούκα (παρουσιάζει ο Κώστας Κατσουλάρης)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ
7η Συνεδρία
Πρόεδρος: Κώστας Ακρίβος

10.30-11.00
• Μάριος Μιχαηλίδης, Ο Οστεοφύλαξ, εκδόσεις Μεταίχμιο, (παρουσιάζει ο Γιάννης Η. Παππάς)

11.00- 11.30
• Μάκης Καραγιάννης, Ο καθρέφτης και το πρίσμα, εκδόσεις Νεφέλη, ( παρουσιάζει η Μαρία Στασινοπούλου)

11.30-12.00 Συζήτηση

12.00 -12.15 Διάλειμμα
8η Συνεδρία
Πρόεδρος: Κώστας Μπουλμπασάκος

12.15-12.45
• Κώστας Ακρίβος, Πανδαιμόνιο, εκδόσεις Μεταίχμιο (παρουσιάζει ο Κώστας Λογαράς)

12.45-13.15
• Ιωάννα Μπουραζοπούλου, Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;, εκδόσεις Καστανιώτη (παρουσιάζει ο Γιάννης Μπασκόζος)

13.15-13.45 Συζήτηση - Κλείσιμο της συνάντησης

Σημείωση
Οι συγγραφείς που παρουσιάζονται, θα παρευρεθούν στις εκδηλώσεις και θα μας μιλήσουν για το έργο τους.

Οργανωτική επιτροπή

Γιάννης Παππάς, φιλόλογος, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Πάτρας, Διευθυντής του ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού «Διαπολιτισμός»(www.diapolitismos.gr), Βίβιαν Φαρμάκη, φιλόλογος, γεν. γραμματέας του Συνδέσμου Φιλολόγων Πάτρας, Κώστας Μπουλμπασάκος, δημοσιογράφος, (αρχισυντάκτης της πατρινής εφημερίδας « Η Ημέρα») , συγγραφέας, Κώστας Λογαράς, φιλόλογος, συγγραφέας, Κώστας Ακρίβος, φιλόλογος, συγγραφέας, Βασίλης Λαδάς, Δικηγόρος, συγγραφέας, Γιάννης Μπασκόζος, δημοσιογράφος, Διευθυντής του περιοδικού Διαβάζω, Αρχισυντάκτης του Βήματος Ιδεών της εφημερίδας Το Βήμα, Αλέξης Ζήρας , κριτικός λογοτεχνίας, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, κριτικός λογοτεχνίας στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας, βιβλιογράφος, Μαρία Στασινοπούλου , φιλόλογος

Πληροφορίες:
Γιάννης Παππάς, Πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Πατρών, Διευθυντής του Διαπολιτισμού.
2610-450967, 6936666802, e-mail: gpappas1962@yahoo.gr

________________________________
Σύνδεσμος Φιλολόγων Πατρών, Σπερχειού 31, 26442, Πάτρα, Τηλ. 2610-450967, 6936666802, Ε-mail:syndesmosfil@in.gr

Περιοδικό Διαβάζω, Χαρ. Τρικούπη 38, 10680 Αθήνα, Τηλ. 210-3388008,Fax:210-3388006, Ε-mail:diavazo@otenet.gr

WWW.Diapolitismos.gr, Σπερχειού 31,26442, Πάτρα, Τηλ. 2610-450967, 6936666802, Ε-mail:gpappas1962@yahoo.gr

Οι εκδηλώσεις είναι ανοικτές σε όλους και η παρακολούθησή τους είναι ελεύθερη. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο από το Discover Παπασωτηρίου. Οι συγγραφείς και τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής φιλοξενούνται από τους οργανωτές.
Όλες οι εκδηλώσεις θα γίνουν στο ξενοδοχείο Βυζαντινό.

Julian Lloyd Webber plays Bach's Ave Maria.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων

Το πνεύμα των Χριστουγέννων και η Δύση

Φώτα, έλατα, χιόνια, δώρα, διαφημίσεις προσπαθούν να μας αγγίξουν για να νιώσουμε λίγο τις γιορτές. Δεν είναι όμως αρκετά. Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα μια οικογενειακή γιορτή και οι αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας. Η επιστροφή στην παιδική αθωότητα.

"Ήτο η νύξ της παραμονής των Χριστογέννων του έτους 196... Η σελήνη από ώρας είχεν υπερβεί την υψηλήν οφρύν των Καμβουνίων και εκάλυπτεν δια του μελιχρού φωτός το μικρόν χωρίον εις τα χιονισμένα κράσπεδα του κρημνώδους όρους…" (Ο Νοσταλγός - Ο Καθρέφτης και το Πρίσμα)

Το «Πνεύμα των Χριστουγέννων» -όχι μόνο του Κάρολου Ντίκενς το οποίο δημοσιεύτηκε το 1843- αλλά γενικότερα, ήρθε όπως λέει ο Παπαδιαμάντης από την Δύση.



«Ολόκληρον φιλολογίαν αποτελούσι τα λεγόμενα Contes de Noël, τα Χριστούγεννιάτικα δηλ. παραμύθια, ών τινα εξόχων συγγραφέων έργα είναι ωραιότατα, βιβλιοθήκην δε ολόκληρον δύνανται να γεμίσωσι τα κατ' έτος εκδιδόμενα Christmas Numbers, τα έκτακτα δηλ. φυλλάδια των εικονογραφημένων περιοδικών τα δημοσιευόμενα επί τη εορτή των Χριστουγέννων, μετά καλών εικόνων και ποικιλωτάτης τερπνής ύλης»

Όμως, και η ίδια η γιορτή των Χριστουγέννων καθιερώθηκε εις τα καθ’ ημάς από τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο όταν «ελθόντων τινών από της Δύσεως και απαγγειλάντων, εκανόνισε την εορτήν ταύτην εν τη Ανατολική Εκκλησία.»

Παραθέτω την εισαγωγή του σχετικού άρθρου του Παπαδιαμάντη από τη ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ (1941) σε επιμέλεια Γ. Βαλέτα και για όποιον θέλει να το διαβάσει ολόκληρο υπάρχει η σχετική η ηλεκτρονική παραπομπή στη «Μυριόβιβλο».

Καλά Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Εάν το Πάσχα είναι η λαμπρότατη του Χριστιανισμού εορτή (1), τα Χριστούγεννα βεβαίως είναι η γλυκύτατη και συγκινητικωτάτη, και δια τούτο ανέκαθεν εθεωρήθη ως οικογενειακή κατ’ εξοχήν εορτή.

Εν τη Εσπερία δε τα κατ’ αυτήν ανεπτύχθησαν και διετυπώθησαν όντως, ώστε προσέλαβεν ιδιόρρυθμόν τινα τύπον, και ήθη, έθιμα και παραδόσεις ιδιαίτεραι προς αυτήν συνεκροτήθησαν (2) και επ’ αυτής αντεπέδρασαν.


Ολόκληρον φιλολογίαν αποτελούσι τα λεγόμενα Contes de Noël, τα Χριστούγεννιάτικα δηλ. παραμύθια, ών τινα εξόχων συγγραφέων έργα είναι ωραιότατα, βιβλιοθήκην δε ολόκληρον δύνανται να γεμίσωσι τα κατ' έτος εκδιδόμενα Christmas Numbers, τα έκτακτα δηλ. φυλλάδια των εικονογραφημένων περιοδικών (3)} τα δημοσιευόμενα επί τη εορτή των Χριστουγέννων, μετά καλών εικόνων και ποικιλωτάτης τερπνής ύλης.

Ουδέν δε άπορον αν εν τη Δύσει ιδίως ανεπτύχθη η εορτή αύτη, διότι εκ της Δύσεως έχει αν όχι την αρχήν, τουλάχιστον την τάξιν και την σύστασιν.

Γνωστόν ότι πρώτος ο θείος Χρυσόστομος, «ελθόντων τινών από της Δύσεως και απαγγειλάντων», εκανόνισε την εορτήν ταύτην εν τη Ανατολική Εκκλησία, ότε, κατ’ αυτόν τον μήνα Δεκέμβριον τη ιε', εχειροτονήθη πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, περί τα τέλη του δ' αιώνος. Διότι, φαίνεται, έως τότε επεκράτει σύγχυσις, και εωρτάζετο μεν κατά τόπους η Χριστού Γέννησις, αλλ’ ετέλουν την εορτήν άλλοι άλλοτε και δεν συνεφώνουν περί της ημέρας. Η Δυτική Εκκλησία είχεν ορίσει απ’ αρχής την κε' του Δεκεμβρίου και την ημέραν ταύτην έταξεν εν τη Ανατολή ο ιερός Χρυσόστομος...

Ολόκληρο το κείμενο εδώ:

ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ
http://www.fakellaki.blogspot.com/

"Ακόμα κι η ζωή μου αποκτά σημασία όταν τη διηγούμαι σε κάποιον"
Τ. Λειβαδίτης

Ίσως για πρώτη φορά τα Blogs αναδεικνύουν δραματικά μία τόσο ανθρώπινη ιστορία, το μέγεθος της ανευθυνότητας αλλά και το μέγεθος της συμπάθειας.


Ας ακουστεί η σιωπή.
Και η Αμαλία.

Η μελαγχολία μιας πόλης

Η 4^η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου δυστυχώς τελείωσε.

Για τέσσερις μέρες νιώσαμε έναν άλλον αέρα να πνέει. Συγγραφείς, μεταφραστές, εκδότες, βιβλιοπώλες σε έκαναν να αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε μια μεγάλη ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ο Αιγύπτιος Αλάα Αλ –Ασουάνι με «Το μέγαρο Γιακουμπιάν», ο Γάλλος Έρικ Εμανουέλ Σμιθ, ο Αμερικανός Κρίστοφερ Μέριλ, Ολλανδοί, Αιγύπτιοι, Τούρκοι, Σουηδοί θύμισαν ότι αυτή η πόλη ήταν κάποτε σταυροδρόμι πολιτισμών. Θα έλεγα ότι μαζί με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, όπου φέτος απολαύσαμε, μεταξύ άλλων, τον Βιμ Βέντερς και τον Βάλτερ Σάλες είναι οι μόνες στιγμές κατά τις οποίες ξυπνάει από τον λήθαργο, αφήνει τη γκρίνια, τη μιζέρια και τον συντηρητισμό δείχνοντας τις δυνατότητές της.

Όχι για πολύ όμως. Μετά τη θερινή ραστώνη, θα επακολουθήσει εκείνος ο

κρατικοδίαιτος συρφετός της ΔΕΘ, με όλα τα πολιτιστικά συμπαρομαρτούντα, τις παννυχίδες στους σύγχρονους «ναούς του πολιτισμού» και την αισθητική του τηλεοπτικού παραθύρου.

Ταυτόχρονα οι πλειοδοσίες και οι λαϊκισμοί από τα εκλογικά μπαλκόνια στη χειρότερη εκδοχή τους, μαζί με την εθνική κατήχηση από τους άμβωνες.

Και αναλογίζεσαι ότι αυτή ήταν κάποτε η πόλη των ποιητών!

ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΙ…

«Αυτοί δεν είναι οι δρόμοι που γνωρίσαμε

Αλλότριο πλήθος έρπει τώρα στις λεωφόρους

Άλλαξαν και των προαστίων οι ονομασίες

Υψώνονται άσυλα στα γήπεδα και στις πλατείες.

Ποιος περιμένει την επιστροφή σου; Εδώ οι επίγονοι

Λιθοβολούν τους ξένους, θύουν σ’ ομοιώματα,

Είσαι ένας άγνωστος μες στο εκκλησίασμα

Κι από τον άμβωνα αφορίζουνε τους ξένους»

Μ. Αναγνωστάκης