Τέχνη
με ασήμαντα υλικά
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΥΜΠΑΡΔΗΣ, «Υπόσχεση Γάμου»
Εκδ. Μεταίχμιο , σελ. 483
Η «Υπόσχεση Γάμου» είναι το τρίτο μυθιστόρημα του Γιώργου Συμπάρδη.
Προηγήθηκαν το 1987 η νουβέλα "Μέντιουμ" και το 1998 το μυθιστόρημα
"Ο άχρηστος Δημήτρης". Ανάμεσα
στις πεζογραφικές του παραγωγές μεσολαβεί, τουλάχιστον, μια δεκαετία. Επισημαίνω,
όχι τυχαία, ότι είναι ολιγογράφος, γιατί αποτελεί εξαίρεση στα λογοτεχνικά μας
ήθη όπου, όχι λίγοι συγγραφείς, κάτω από την πίεση της αγοράς εμφανίζονται
σχεδόν κάθε χρόνο. Το βιβλίο αποτελεί μια από τις σπάνιες και ευτυχείς
περιπτώσεις οι οποίες συγκεντρώνουν ταυτόχρονα την ομόθυμη επιδοκιμασία της
κριτικής και την αναγνώριση των βραβείων. Ωστόσο, αυτά δεν θα ήταν αρκετά αν
δεν υπήρχε η απόλαυση της ανάγνωσης την οποία εγώ ένιωσα και θεωρώ το καλύτερο
βραβείο.
Μια τυχαία γνωριμία θα αποτελέσει το
εναρκτήριο λάκτισμα της μυθοπλασίας. Η στάση εργασίας του Ηλεκτρικού θα θέσει δυο
σαραντάχρονες γυναίκες –την Αλέκα και την Όλγα- μπροστά στο εξής δίλλημα: Να
υποκύψουν ή όχι στην δελεαστική προσφορά ενός άντρα να τους μεταφέρει με το
αυτοκίνητό του στο σπίτι τους; Ήταν το πρώτο από τα ατέλειωτα ερωτήματα που θα έθετε
εφεξής στη ζωή τους ο αινιγματικός Ζαχαρίας.
Η Αλέκα, η Όλγα, η Βιβή και η Ματίνα συνθέτουν
τον κατάλογο των κατακτήσεων αυτού του ιδιότυπου γυναικοκατακτητή. Νομίζω ότι
μετά τον Ζαχαρία μάλλον πρέπει να σχίσουμε τα Απομνημονεύματα του Καζανόβα. Ο
ευγενικός και συνεσταλμένος άντρας που
τις φλερτάρει εκείνο το βράδυ θα εξαφανιστεί, το ίδιο αινιγματικά όπως
εμφανίστηκε, χωρίς να ζητήσει τηλέφωνα ή
ανταλλάγματα. Θα λειτουργήσει όμως καταλυτικά, αφού θα εξάψει την περιέργεια
των γυναικών. Θα θέσει σε δοκιμασία την
μικροαστική τους ζωή όπου όλα μοιάζουν ρυθμισμένα και τακτοποιημένα, αφού ακόμα
και οι φανταστικοί περίπατοι, όπως λέει ο αφηγητής, δεν γίνονται ανώδυνα.
