Ένα μακρινό αστέρι
ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΠΟΛΑΝΙΟ
"Τηλεφωνήματα"
Μετάφρ. Έφη Γιαννοπούλου
Εκδ. Άγρα, Αθήνα 2009, σ. 296
Ο πεζογράφος και ποιητής Ρομπέρτο Μπολάνιο, μια από τις εξέχουσες μορφές της ισπανόφωνης λογοτεχνίας, αποτελεί διακεκριμένη περίπτωση συγγραφέα ο οποίος, μέσα σε λίγα χρόνια, κατόρθωσε να επιβληθεί στον χώρο της παγκόσμιας πεζογραφίας προκαλώντας με τους τίτλους, τα βραβεία και τις κριτικές μια μεγάλη συζήτηση γύρω από το όνομά του. Το χιλίων σελίδων πολυβραβευμένο μυθιστόρημά του “2666”, -το opus magnum-, το οποίο αποπνέει τη σκοτεινιά και την αγωνία του μπροστά στον θάνατο, εκδόθηκε έναν χρόνο μετά το πρόωρο τέλος του.
Γεννημένος στη Χιλή (1953 –2003), εγγράφει στο έργο του την κληρονομιά της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας, αναγνωρίζοντας ως προγόνους του τον Μπόρχες και τον Κορτάσαρ. Η σύντομη φυλάκισή του από τη χούντα του Πινοσέτ, ήταν η αφετηρία ενός πλάνητα βίου. Μετερχόμενος τα συμπαθή επαγγέλματα του λαντζέρη, του νυχτοφύλακα, του σκουπιδιάρη και φλερτάροντας με το περιθώριο έζησε στο Μεξικό, στο Ελ Σαλαβδόρ, στη Γαλλία, για να καταλήξει εν τέλει στη Βαρκελώνη.
