Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2007

Η μούσα του μεσονυκτίου



"Φίλε μου, τραντάζει το αίμα της καρδιάς μου
Η φοβερή τόλμη μιας στιγμής παραδομού
Που η εποχή της φρόνησης ποτέ δε θ' αναιρέσει.
Μ' αυτή, μόνο μ' αυτή, έχουμε υπάρξει."


Η έρημη χώρα
Τ. Σ. ΕΛΙΟΤ
Μετ. Γ. Σεφέρη



2 σχόλια:

MICHALAKIS είπε...

"Εδώ δεν μπορείς να σταθείς μήτε να γείρεις και να καθήσεις
Δεν έχει ούτε καν σιωπή στα βουνά
Μόνο βροντή ξερή και στείρα χωρίς βροχή
Δεν έχει ούτε καν μοναξιά στα βουνά
Παρά ξαναμμένα πρόσωπα σκυθρωπά καγχάζουν και γρυλίζουν
Μέσ' από εξώθυρες χαμόσπιτων από σκασμένη λάσπη

Αν είχε νερό"

Απόσπασμα από το "Η έρημη χώρα" σε μετάφραση Κλέιτος Κύρου.

ΒΙΒΛΙΟΚΑΦΕ είπε...

Καλή Ανάσταση
και συγχαρητήρια για το μπλογκ σου. Πολύ φιλολογική η δουλειά σου με επικαιρικό αλλά και διαχρονικό χαρακτήρα.
Καλό κουράγιο
Πατριάρχης Φώτιος